Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania - recenzja

Pisałam Wam jakiś czas temu o tym, że ostatnio próbujemy dzieciom wprowadzić w domu trochę angielskiego. Jeszcze niedawno myślałam, że wystarczy im codzienny kontakt z native speakerem w przedszkolu, ale przedszkola na razie nie ma, a my nie chcemy, że dotychczasowa nauka poszła na marne. Zwłaszcza, że obaj chłopcy bardzo chętnie uczą się języka, wtrącają w rozmowie angielskie zwroty.

Na rynku ostatnio pojawia się więcej książek do nauki angielskiego przeznaczonych dla małych dzieci, ale wiele z nich jest nieprzemyślanych i według mnie wcale nie sprzyja nauce. Jako że sama nie jestem ekspertką w tej dziedzinie, szukam podpowiedzi u osób, które najlepiej znają się na uczeniu dzieci angielskiego – u rodziców, którzy wychowują dzieci w dwujęzyczności zamierzonej.

Jedna z takich mam, Justyna Winiarczyk, autorka bloga English Speaking Mum właśnie napisała książkę dla maluchów. I wykonała kawał naprawdę dobrej roboty!

Na początku, żeby nie zapomnieć, napiszę, że Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania dotarła do mnie zapakowana w 100% ekologicznie. Uwierzcie, dostaję mnóstwo przesyłek z książkami i wciąż bardzo rzadko się zdarza, żeby ktoś tak bardzo przejmował się tym, jak je pakuje. Dziękuję za to, to dla mnie bardzo ważne!

No to teraz już o samej książce będzie :)

Niko to mały chłopiec. W książce są trzy opowiadania, pokazujące fragmenty jego dnia. „Time for breakfast. Czas na śniadanie”, „Walk in the park. Spacer w parku”, „New friend. Nowa koleżanka”. Każda sytuacji będzie bliska kilkulatkowi.

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

Na stronie są 2 duże ilustracje. Pod każdą z nich jedno lub dwa zdania w wersji angielskiej i polskiej. W końcu książka powstała z myślą o dzieciach dwujęzycznych! Na końcu rozdziału, na białym tle narysowanych (i podpisanych w dwóch językach) jest kilka przedmiotów, które dziecko może odszukać na ilustracjach. Ich nazwy nie padły wcześniej w tekście.

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

Ilustracje są ładne, proste, przedmioty na nich współczesne i dobrze znane dzieciom. To samo dotyczy narysowanych scenek, które towarzyszą opowiadaniom. Choć może to tekst bardziej uzupełnia ilustracje? Pokój Niko wygląda, jak pokój przeciętnego polskiego przedszkolaka. Wiele dzieci rozpozna swoją pościel, łóżko czy jeździk (ride-on car). Jak większość kilkulatków, chłopiec jeździ na rowerku biegowym (balance bike), nie trzykołowym, co spotykam nagminnie w książkach dla dzieci. Na placu zabaw są sprzęty, które dzieci bez trudu znajdą w swojej okolicy.

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

To, że książka dostosowana jest do współczesnych realiów jest dla mnie bardzo ważne. Jednocześnie klasyczne rysunki czerpią z dobrej tradycji ilustracji dla dzieci. Mają w sobie coś nieuchwytnego, co przywodzi mi na myśl niektóre moje książki z dzieciństwa. A sam Niko jest tak sympatyczny, że nie sposób się nie uśmiechnąć na widok jest radosnej buzi.

Time for breakfast. Czas na śniadanie

Niko budzi się rano, zakłada czyste ubranie, widzi, że rodzice jeszcze śpią i idzie sam do kuchni przyrządzić sobie płatki z mlekiem. Mam wielką nadzieję, że moje dzieci wyciągnął cenną lekcję z tego opowiadania. Zwłaszcza w niedzielę! ;) Choć chłopiec wylewa trochę mleka, umie po sobie posprzątać i jest z siebie bardzo dumny. W końcu przygotował posiłek całkiem sam!

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

Walk in the park. Spacer w parku

Niko spędza z mama dzień w parku. Obserwuje wiewiórkę, dmucha dmuchawce i zrywa bukiet stokrotek dla mamy. Nie wiedziałam do tej pory, jak po angielsku mówi się na dmuchawce! (dandelion clocks). W parku jest więcej rzeczy do wyszukania, których angielskich nazw nie znałam do tej pory. Koniczyna (clover), magpie (sroka), kopiec kreta (molehill) czy drzewo iglaste (coniferous tree). Wow!

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

New friend. Nowa koleżanka

Okazuje się, że nie wiedziałam również, że sandpit to piaskownica. To właśnie tu Niko spotyka nową koleżankę. Tata (hurra tata z dzieckiem w piaskownicy! Wciąż za mało takich scen w książeczkach dla dzieci) pokazuje mu, jak się bawić, żeby nie obsypać dziewczynki piaskiem. Podoba mi się tez to, że to dziewczynka buduje wypasiony zamek, a Niko ozdabia go kolorowym jesiennym liściem. To takie szczegóły, na które bardzo zwracam uwagę. Dzieci powoli przełamują lody i rozpoczyna się radosna zabawa na karuzeli. Szkoda tylko, że nie dowiadujemy się, jak dziewczynka ma na imię. Ale z drugiej strony moi synowie próbowali odgadnąć, jak może się nazywać. Dowiedziałam się przy tym co nieco o ich ostatnich przedszkolnych sympatiach ;)

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania

Jak czytać taką książkę?

Jak wspominałam wcześniej. Nie czuję się ekspertką w tym temacie i czerpię z doświadczeń mądrzejszych rodziców. Wiem więc, że czytając dziecku książki takie, jak Niko warto wybrać jeden język i trzymać się go w trakcie lektury całej książki. (oczywiście przy kolejnym czytaniu możemy zmienić język, ale chodzi o to, żeby przeczytać nie przeskakując między polskim, a angielskim). To pozwala dziecku lepiej osłuchać się z żywym językiem. My podzieliliśmy się z mężem, który wyraził chęć wzięcia na siebie nauki języka. On czyta po angielsku, ja czytam dzieciom po polsku.

Inne zalety

Książka ma wygodny format. Jest nieco większa, niż przeciętna tekturowa książeczka dla maluchów. Na tyle duża, że jest dzięki temu bardzo przejrzysta, ale niezbyt wielka, nadal wygodna dla małych rączek. Strony są sztywne, rogi bezpiecznie zaokrąglone. Kolory naturalne. Ważna jest też czcionka. Choć wydawałoby się, że to pozycja dla najmłodszych dzieci, z powodzeniem może towarzyszyć dzieciom przez kilka lat i przydać się w trakcie pierwszych prób samodzielnego czytania. Mój pięcioletni syn ma teraz „fazę na literki” i kiedy czytamy pyta o każdą z nich. Bezszeryfowy krój liter wspiera samodzielne czytanie.

I na koniec. Dużo czasu zajęło mi przełamanie się, żeby czasem zacząć mówić do dzieci po angielsku. Bałam się, że popsuję coś moim pozostawiającym wiele do życzenia akcentem. I brakiem doświadczenia. Dzięki książkom takim jak „Niko” nabieram pewności siebie. Wiedząc, że mam doskonale przemyślaną pomoc, czuję się bardziej kompetentna. No i sama też nauczyłam się czegoś nowego!

Kolejne tomy przygód Niko w przygotowaniu. A książkę Niko. My very first stories. Moje pierwsze opowiadania kupicie u English Speaking Mum, o TU.

Kategorie/wiek: 1-3 3-6


Zobacz inne tematy
4 pory roku adaptacja adopcja adwent Afryka aktywnościowe anatomia angielski architektura asertywność babcia bajki bakterie baśnie bezpieczeństwo biografia Boże Narodzenie Boże narodzenie chemia choroba chłopcy ciało ciekawostki ciąża czas czytanie demencja demokracja dentysta detektywistyczne dinozaury dla maluchów dla maluszków Dorota Minta drzemka drzewa dysleksja dziadek dzieci edukacyjne ekologia ekonomia eksperymenty emocje etno ewolucja film fizyka folklor fryzjer geografia girl power gniew gry dla dzieci gry planszowe grzyby historia humor inspiracja jak to działa jednorożec jedzenie jesień język karmienie piersią karty edukacyjne kino klasyka komiks komputery konie kosmos kot koty kryminał książka aktywnościowa książka interaktywna kucharskie kwiaty kąpiel las lato legendy lekarz liczenie logopedia mama maszyny matematyka małpy miasto mitologia miłość Montessori montessori motyle młodzieżowe na dobranoc na prezent nauka angielskiego nauka czytania nauka naukowe niepełnosprawność niepodległość nieśmiałość nowe technologie o dziewczynkach obrazkowe ocean odpieluchowanie odpowiedzialność społeczna odwaga okienka Oliver Jeffers origami owady pasja patriotyzm Peter Carnavas picture book pieniądze pierwsza pomoc pierwsze książeczki pies podróże pogotowie pojazdy polityka pop-up pory roku potwory powieści powieść powstanie praca prawdziwe historie przedszkolak przedszkole przemoc przeprowadzka przygoda przygodowe przyjaźń przyroda pszczoły ptaki puzzle radość rak rekiny retoryka robot rodzeństwo rodzicielstwo bliskości rodzina rower rozwód rozłąka rośliny rymowane różnorodność samodzielne czytanie seksualność serie smok smutek sowy sport stan wojenny starość starożytność stereotypy strach strata strażacy szkoła sąsiedzi taniec tata technika tolerancja tradycja trudne rozmowy trudne tematy uchodźcy uczucia wakacje Warszawa wiara w siebie Wielkanoc wieloryb wieś wiking wiosna wojna wspieranie rozwoju mowy wydawnictwo sam wydawnictwo tekturka wynalazki wyobraźnia wyszukiwanka Zaduszki zawody zazdrość zima zioła zmysły zoo zwierzęta zęby złość zły dotyk śmierć rodzica śmierć święta żłobek